نيز براى طلبكار حَرَج و مشقّتى ندارد ، لازم است مطالبه كرده و طلب خود را بگيرد و به حجّ برود . امّا اگر مديون نمىخواهد بدهى خود را بپردازد يا مطالبه براى طلبكار مشكل است ، لازم نيست مطالبه كند و مستطيع نيست . مسألهء 14 ) اگر كسى كه مستطيع نيست مصارف حجّ را قرض كند مستطيع نمىشود ، و اگر با آن حجّ بجا آورد از حجّت‌الاسلام كفايت نمىكند ؛ هرچند بعداً بتواند به آسانى قرض را بپردازد . مسألهء 15 ) كسى كه مستطيع است ولى پول نقد ندارد و اگر بخواهد املاك و اجناس را تبديل به پول نقد كند موجب تأخير حجّ مىشود ، بايد قرض بگيرد و بعد از برگشتن قرضش را بدهد ، به شرط آن كه قرض گرفتن براى او مشكل نباشد و به آسانى بتواند قرض را بپردازد . مسألهء 16 ) شخص مستطيع اگر پول ندارد ولى ملك دارد ، بايد آن را بفروشد و به حجّ برود ؛ اگر چه به علّت نداشتن مشترى ، ملك را به كمتر از قيمت معمولى بفروشد ؛ مگر اين كه فروش به قيمت كمتر ، موجب حَرَج و مشقّت او شود يا قيمت به اندازه‌اى پايين باشد كه عرفاً تضييع مال به حساب آيد . مسألهء 17 ) كسى كه بدهكار است و اگر بدهى خود را نپردازد استطاعت حجّ را دارد ، چنانچه بدهى او مدّت‌دار است و مطمئن